سلف ِ مدرن فني

حتما یادتان هست که سال گذشته دانشجویان دانشکده ی فنی تی جی در اعتراض به وضعیت اسف بار غذای سلف ، در یک اعتراض ظروف غذا را به وسط حیاط پرت کردند و یک قطار از ظروف غذا هم تا پایین پله های سلف کشیدند و به روایتی یک قطار دیگر از ظروف غذا را هم در ساختمان اداری برپا کردند و رسما و علنا و واضحا و عصبانیا اعتراض خودشان به اوضاع غذای دانشکده را نشان دادند. حاصل این اعتراض هم اضافه شدن یک عدد ماست یک نفره ی آبکی به غذای فردایش بود.

از این شوخی که بگذریم ، سرویسی که سلف غذاخوری تی جی ارائه می دهد به مرور کیفیت بهتری پیدا کرد و دیدیم که اعتراض و زیر بار ظلم سلف نرفتن حاصل هم دارد ( این هم پیام اخلاقی این مطلب تی جی نیوز ). حال گزارش مختصری می خوانید از اوضاع کنونی سلف غذاخوری.

در صف می ایستید و غذا می گیرید. اوایل غذا را در ظروف یک بار مصرف می ریختند ، سپس از ظروف مخصوص سربازخانه که عده ای به درست یا غلط به آن یقلوی می گویند استفاده کردند و در حال حاضر از ظروف آنتیک فرانسوی برای غذای دانشجویان استفاده می شود که کارشناسان بخش تغذیه و مهندسی مواد تی جی نیوز هنوز هم متوجه نشده اند که جنس آن چیست.

عكس : سعيد

غذا را که می خورید به یک عکس در ته ظرف غذا بر می خورید. اوایل عده ای فکر می کردند که این علامت جایزه است و می توانند یک غذای دیگر با نشان دادن آن بگیرند. بعد ها کاشف به عمل آمد که این علامت همان علامت معروف عمو جاسبی است که نوع تهران جنوبیش را در کف ظروف غذای ما چسبانده اند تا هر روز به ما یادآوری کنند که با چه کسی نان و نمک خورده ایم و مبادا فردا روزی پشت سرش صفحه بگذاریم.

سلف خواهران از یک جور جایی است که آدم کلی حالش بد می شود از بس که مرتب است. همانطور که می بینید بخش خواهران ( که ما هیچ وقت متوجه نشدیم خواهر چه کسی هستند ) صندلی هایش بر خلاف بخش برادران ( که آن ها را هم نفمیدیم برادر چه کسانی هستند ) اغلب مرتب است.

این سماور هم همان است که سال ها در طبقه ی پایین تر که امروز سلف اساتید و کارکنان است به ما چایی می رساند. یادش بخیر. گفتنیست که اخیرا جای این سماور لق شده و هنگام ریختن آب جوش دانشجو احساس خطر می کند. از مسوولان تقاضا مندیم که جای این سماور را محکم کنند یا آن را با نخ یا طنابی به جایی ببندند که مبادا دانشجویان جیز شوند. شایان ذکر است که اخیرا بعد از اجرای طرح هدفمند سازی یارانه ها گویا یارانه های حذف شده روی نرخ چای دانشگاه ها گذاشته شده و باعث شده که نرخ چای در تی جی از صد تومان به پنجاه تومان کاهش پیدا کند در حالیکه کیفیتش افت نکرده و همان چای احمد را بهمان می دهند. آدم چای دانشگاه را که می خورد به فکر چای های در انبار مانده ی چایکاران ایرانی می افتند و از اینکه خودش چای خارجی می خورد شرمش می آید و بعد یاد کارگران بیکار شده ی شرکت دخانیات می افتد و دوستش را می بیند که سیگار خارجی می کشد و بعد هزاران فکر فیلسوفانه و بورژوایی دیگر به ذهنش خطور می کند و بعد احساس می کند که چقدر آدم با حالیست. بعد یادش می افتد که داشت در مورد سلف گزارش می نوشت و الان دارد زیاد چرت و پرت به هم می بافد و از موضوع پرت شده است.

فاصله ی طبقاتی اینجا بیداد می کند. عده ای پول دارند و چند صد تومان پول نسکافه ، کافی میکس یا هات چاکلت می دهند و عده ای هم مثل هیئت تحریریه ی تی جی نیوز پول ندارند و پنجاه تومان پول چای می دهند. حال مساله کجاست؟ آنجاست که آن مایه داران غربزده که نوشیدنی غربی می خورند لیوان کاغذی ( شاید هم مقوایی ) می گیرند اما کسانی که چای می خورند لیوان پلاستیکی میگیرند که برای سلامتی مضر است.

ساير عكس ها : بانوي غم

نکته ی با ربط : مطلب آرشیوی مربوط به اعتراض دانشجویان به وضعیت سلف را در آرشيو تي جي نيوز ببينيد.